راز من برای غلبه بر تعلل در مسیر لاغری

خیلی از کسایی که می‌خوان وزن کم کنن بهم می‌گن مشکل اصلی‌شون عقب انداختن کارهاست. همیشه یه عالمه کار دیگه هست: رژیم گرفتن و ورزش کردن می‌ره تهِ لیست، و یه صدایی توی سرشون می‌گه: «الان وقتش نیست…»

خب، پس چطور می‌شه این صدا رو خاموش کرد و واقعاً قدم برداشت؟

اینجا می‌خوام تجربه شخصی خودمو بگم.

واقعیت ساده: وقت پیدا می‌کنم برای چیزی که دوست دارم

من هیچ‌وقت وقت ناهار یا چک‌کردن اینستاگرام رو فراموش نمی‌کنم. همیشه یه جوری تنقلات جا می‌شن توی برنامم. پس چالش اصلی اینه که کاری که برام خوبه رو هم به چیزی تبدیل کنم که دوست داشته باشم انجام بدم.

قدم اول: کوچیکش کن

وقتی می‌گیم: «باید 20 کیلو کم کنم. باید هر روز دو ساعت ورزش کنم.» معلومه که تعلل می‌کنیم.

اما اگه بگیم: «فقط امروز 10 دقیقه راه می‌رم.» یا «فقط شامم رو یه ذره سبک‌تر می‌کنم.»، اون‌وقت شروع آسون‌تر می‌شه.

همون‌طور که لائوتسه گفته:

«سفر هزار مایل با یک قدم شروع می‌شه.»

لازم نیست کامل باشی. فقط باید شروع کنی.

چطور خودمو فریب می‌دم که شروع کنم

من همیشه کارو کوچیک می‌کنم:

• یه لیوان آب بیشتر می‌خورم.
• به‌جای کیک، یه میوه می‌گیرم.
• موقع تلفن جواب دادن کمی راه می‌رم.

این کارهای ریز مثل جرقه هستن. کم‌کم روی هم جمع می‌شن و آتیش انگیزه رو روشن می‌کنن.

آماده بودن یعنی راحت‌تر شروع کردن

وسایل ورزشی و خوراکی سالم رو همیشه دم دست می‌ذارم:

یه کفش راحت، یه بطری آب، چندتا خوراکی سالم.

این‌طوری هیچ بهونه‌ای باقی نمی‌مونه.

و ناگهان می‌بینم دارم حرکت می‌کنم

یه روز به‌جای نوشابه، آب خوردم.

یه روز 10 دقیقه بیشتر راه رفتم.

همین تغییرهای کوچیک، روی هم جمع شدن و منو جلو بردن.

نه چون «باید»، بلکه چون کم‌کم برام لذت‌بخش شد.

✍️ تو هم اولین قدم کوچیکت برای امروز چیه؟ همین‌جا برام بنویس.

من همه پیام‌ها رو می‌خونم 💛